เมื่อพวกเราลอดประตูเหล็กบานเล็กออกมาแล้ว มีหญิงวัยกลางคนๆหนึ่ง ยืนอยู่ที่หน้าประตู ซึ่งก็เป็นภรรยาของนายแดง ชื่อว่า แป๋ว นั่นเอง
“จะกลับกันแล้วหรือ”  เจ๊แป๋วเอ่ยปากถามเมื่อพวกผมออกมาจากประตูหมดทุกคนแล้ว 

 ผู้เขียน และสาธร ตัวจริง

       ผมก้าวตามไอ้ธรไปติดๆ ก้าวตามหลังไอ้ธรขึ้นบันไดไม้ผุๆไปแล้วสองสามขั้น และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดคาดฝันก็เกิดขึ้น มีสิ่งหนึ่งพรวดขึ้นมาจากหลังแท่นบูชาอย่างรวดเร็วดำทะมึนต่อหน้าต่อตา

    สาธร วงษ์วานิช และภรรยามาเยี่ยมนายแก้วถึงที่บ้านเมื่อไม่นานมานี้  (ภาพปัจจุบันนี้)

   ท่าใหญ่ในตอนนี้เงียบสงัดลงแล้ว นานๆจะมีเรือโยงฝูงหนึ่ง ผูกพ่วงกันหลายลำผ่านท่าใหญ่ เสียงเครื่องยนต์ ดังกึกก้องไปทั่วท้องน้ำ ท้องฟ้าครึ้มเมฆฝนเมื่อตอนหัวค่ำ มาจากทางเขางูมาตอนนี้เมฆฝนนั้นทำท่าจะไม่ตกเสียแล้ว ธรรมชาติก็เป็นเช่นนี้เอาแน่อะไรไม่ค่อยได้