เรื่องเก่าของคนเจ็ดเสมียน (พ่อสื่อ ต่อ)
เรื่องราวเก่าๆของชาวเจ็ดเสมียน
เรื่องเก่าของคนเจ็ดเสมียน (พ่อสื่อ ต่อ)
๒ ๑๖. ๒. ๘๑ ร. ๒. ๖. ๓ (วันจันทร์ที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๔๘๑) ครูสันไม่ได้มาโรงเรียนมีจดหมายมาว่าถูกขโมยลักเสื้อผ้าไปหมด ไปว่าจ้างเจ๊กตัดไม่ทันเลยไม่มีเครื่องแต่งตัวมาโรงเรียน น่าสงสารแกเหมือนกัน แกท่าจะไม่มีพวกพ้องเลยจึงได้ถูกคนแกล้งจนปานนี้ ยิ่งจนแล้วยิ่งมาเป็นอย่างนี้คิดแล้วมันน่า ฉิวนักทีเดียว
สงกรานต์บ้านเราในอดีต ๔ ต่อ
เรื่องราวเก่าๆของชาวเจ็ดเสมียน
สงกรานต์บ้านเราในอดีต ๔ ต่อ
ผมหันไปกระซิบบอก นวลปรางค์ว่า อย่าตกใจ ไม่ต้องกลัวมันๆทำอะไรเราไม่ได้หรอก นอกจากมันจะรุมเราเท่านั้น แล้วผมก็หันไปพูดกับไอ้เสริฐซึ่งกำลังโมโห ยกใหญ่ ว่า “มึงอย่าทำแบบนี้ซีวะ ใครผ่านไปมาเห็นเข้า เขาจะนึกว่า มันแย่งผู้หญิงกันถึงกับมีเรื่องมีราวชกต่อยกันเลยหรือนี่ ” ผมพูดพลางก็มองไปทางตลาดบ้าง นวลปรางค์ก็คงจะคิดเช่นเดียวกับผมว่า ทำไมไอ้เหม่งน้องชายที่ให้ไปตามพรรคพวกเด็กตลาดที่อยู่ในตลาดมาช่วยทีก็ยังไม่เห็นมา แต่คิดไปอีกทีผมกับนวลปรางค์คงจะใจร้อนไปเอง ความจริงแล้ว ไอ้เหม่งมันก็เพิ่งจะไปได้ไม่กี่นาทีนี่เอง
สงกรานต์บ้านเราในอดีต ๔
เรื่องราวเก่าๆของชาวเจ็ดเสมียน
สงกรานต์บ้านเราในอดีต ๔ (นายประเสริฐแห่งวัดบางลาน)
หลังวันสงกรานต์มาแล้ว ฝนก็มืดครึ้มเช่นวันนี้ ไม่รู้ว่าในตอนบ่ายหรือเย็นวันนี้ฝนจะตกหรือไม่ ทุกๆปีที่ผ่านมา ผมเคยสังเกตว่าหลังสงกรานต์ไปแล้ว ฝนมักจะตกและมีลมพายุใหญ่เสียด้วย
ย้อนไปเมื่อสมัยตอนที่ผมยังอยู่ที่เจ็ดเสมียนนั้น หลังจากสงกรานต์ไปแล้วบางวันก็จะมีกลุ่มเมฆมารวมตัวกัน มืดครึ้มไปหมดพอตอนเย็นหรือใกล้ค่ำฝนก็จะตกลงมาพร้อมกับมีลมพายุพัดขึ้นมาจากทางแม่น้ำด้วย พวกผมเด็กตลาดก็จะรีบวิ่งถือกระป๋องที่สำหรับหิ้วน้ำ พากันไปเก็บมะม่วงที่วัดหลังโรงเรียน ใกล้กับโรงสี แย่งกับพวกเด็กวัดซึ่งมีไอ้ โปรด เป็นหัวโจกเด็กวัดในตอนนั้น
เรื่องเก่าของคนเจ็ดเสมียน (พ่อสื่อ )
ท่านผู้อ่านครับ
เรื่องราวที่ผมซึ่งเป็นผู้จัดทำ ได้นำเรื่องราวเก่าๆของชาวเจ็ดเสมียน ที่ผู้อ่านกำลังเปิดอยู่นี้เป็นจำนวนกว่า ๒๐๐ เรื่องแล้วนั้น ได้รับความสนใจจากท่านผู้อ่านที่ชอบเรื่องเก่าๆแบบนี้มากมายพอสมควร ในตอนนี้ผมมีเรื่องเก่าที่เก่ามากๆ เล่าโดยคนเก่า
๖ ๑๕.๑.๘๑ ข. ๑๕.๕.๓ (วันศุกร์ที่ ๑๕ เมษายน ๒๔๘๑)
ตอนเช้ามีคนมาทำบุญกันมาก ฉันนั่งอยู่บนวัดมีคนมาใส่บาตร ตอนหนึ่งมีบุญสม ลูกสาวนายตรวจขึ้นหน้า แล้วก็กิมแช แล้วก็อุดม ลูกสาวนายสถานี แชนุ่งผ้าสีตองอ่อน เสื้อสีพีระ ฉันดู ๓ คนนี่แล้ว เห็นแชเป็นที่ ๑ อุดมเป็นที่ ๒ บุญสมเป็นที่ ๓ ฉะนี้แหละหรือ เช็งฮวง เพื่อนฉันจะไม่รักจนหลง
ชาวเจ็ดเสมียนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๑
เรื่องราวเก่าๆของชาวเจ็ดเสมียน
คนเจ็ดเสมียนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๑
ก่อนอื่นก่อนที่ท่านจะได้ติดตามอ่านเรื่องนี้ต้องเข้าใจเสียก่อนว่า เรื่องนี้เป็นบันทึกจากเหตุการณ์จริงๆในสมัยหนึ่งที่เจ็ดเสมียนนี้ โดยนายหิรัญ สุวรรณมัจฉา ชื่อบุคคลต่างๆที่ปรากฏอยู่ในเรื่องนี้บางท่านก็อาจจะไม่เคยได้ยินเลยด้วยซ้ำไป แต่บางท่านที่อายุมากสักหน่อยก็อาจจะรู้จักและนึกออกบ้าง