พวกเราเด็กเจ็ดเสมียนไม่ชอบใส่เสื้อ   

    ภาพนี้ท่านผู้ที่ได้ติดตามเปิดชมมาตั้งแต่แรก ก็คงจะได้เคยเห็นมาบ้างแล้ว ผมขอนำภาพนี้ย้อนกลับมาลงอีกครั้งหนึ่ง โดยการทำใหม่ให้ชัดยิ่งขึ้น ดูการขยายภาพได้มากยิ่งขึ้น ภาพนี้มีใครบ้างคงบอกได้ง่ายยิ่งขึ้น (เฉพาะการขยายภาพต้องไปดูในอัลบั้มภาพ )

ผมจะขับขี่มอเตอร์ไซค์ไปทำงานในตอนเช้ากับภรรยาของผมทุกๆวัน 

    งานที่ผมทำอยู่นั้นเป็นบริษัทตัวแทนค้าวัสดุก่อสร้าง แบบครบวงจร ของบริษัทใหญ่ระดับชาติบริษัทหนึ่ง ดังนั้นผมจึงมีคนรู้จักเยอะ ทั้งเจ้าของร้านค้าย่อยและผู้รับเหมาต่างๆด้วย

ร้อยตรีอุทัย สนกระแสร์           คุณนิตยา สนกระแสร์

ผู้เขียนขณะที่อยู่บ้านปากเกร็ด ประมาณปี พ.ศ. ๒๕๓๐     

    ผมรู้สึกว่าเจ็บๆเสียวๆตรงหัวเข่าข้างซ้าย ตรงข้อศอกและฝ่ามือก็เหมือนกัน ผมคลำๆดูรู้สึกว่าจะเป็นแผลถลอกจากที่ผมกระเด็นตกรถไปนั้น ผมมีความรู้สึกว่าหัวผมทิ่มลงไปและไถไปตามพื้น